شلاق خنده ها

خنده ای مانم

خنده ای مانم

بر لب شکت خورده ای 

از تبار درد

و چشم ها خیره بر دوش خمم

در کبودی تن

خنده ها می نشاند

که در قهقه ها غرق

سرخی داغ دلم را چه کس خواهد دید

و چه کس رنگ خواهد باخت؟

جای همه می خندم

با این که تنم در شلاق خنده ها

ارغوانی است...

/ 0 نظر / 26 بازدید