به عمری که هیچ و پوچی به تباهی گذشت

پیری که بی اعتبار به افسوس جوانی نشست

چون روزی به نیک آمد و به شب توهی گذشت

جوانی پشت بنهاد،خارتر از هر چه خواهی نشست

کم کن در جوانی خشم و کین را لیک

که در پیری نشینی و گویی جوانی به ارزانی گذشت